voor
een sabbatsjaar. Herps, momenteel directeur van electronische
componenten-leverancier Ripa, hield vier maanden lang de rat-race voor
gezien. In die tijd schreef hij het eind 2002 uitgekomen ‘Sabbatical
Fear’. Het gaat over de lokroep van het heerlijke nietsdoen en de
angst ervoor.
Macho-wereld
Jan Herps had zijn collega’s heel wat uit te leggen, toen hij eind
2001 koos voor niet een volgende carričrestap, maar voor nietsdoen. In
de macho-wereld van technische bedrijven, waar Herps zijn loopbaan als
manager heeft opgebouwd, wordt je ‘geacht te werken tot je nek kraakt,
of in ieder geval te doen alsof’. Kiezen voor nietsdoen wordt er met
onbegrip ňf jaloezie bekeken, zo is zijn ervaring. ‘Ook in het
bedrijf waar ik nu werk, wordt er wel veel over gepraat, maar weinig
mensen stappen er ook echt even uit’, aldus Herps.
Angst
Dat veel mensen snakken naar een lege agenda, zonder verplichtingen,
maar er niet voor kiezen, heeft volgens Herps te maken met hun vrees
voor het onbekende. ‘In de meeste gevallen is de angst van het
verliezen van de ogenschijnlijke zekerheden een zware belemmering voor
het nemen van een bepaalde stap.’ Geld, status, het risico dat je ná
je sabbatical geen nieuwe baan krijgt, zijn allemaal redenen om maar
door te blijven buffelen, stelt Herps. Meestal is er een dramatische
gebeurtenis nodig om in het leven een stap op de plaats te maken. In
Herp’s geval waren dat allerlei lichamelijke klachten, waaronder
hyperventilatie.
Dromen
Het eerste wat ons moet interesseren is onszelf, schrijft Herps in
zijn pleidooi voor het zalige nietsdoen. Een sabbatical year is jezelf
centraal zetten en dingen anders doen. Ga genieten, fantaseer erop los,
blijf dromen, luiden enkele van de adviezen in zijn boek, dat hij
lardeerde met veel Italiaanse recepten. Met het ‘hoe’ houdt Herps
zich overigens niet bezig. Iedereen moet zelf de oplossing daarvoor
aandragen, meent hij. Eerder dan bedoeld, liet hij zich weer verleiden
bij Ripa directeur te worden. ‘Ik had het gevoel: ik kan er weer
tegen. Maar natuurlijkheid speelde ook een stukje ijdelheid mee’,
bekent Herps die in april vorig jaar zich weer bij het leger van de
werkenden voegde. Door zijn sabbatical is Herps wel ŕnders gaan
leidinggeven, zegt hij. ‘Ik doe mijn job nu veel relaxter. Ik geef
mensen om me heen meer ruimte.’
Gepubliceerd op donderdag 30
januari 2003 op http://www.planet.nl/career.
