Uit De Krant van 20 september 2005:
| “En dan slaat de verveling toe” |
| Puffie het sleepbootje mag samen
met zijn vriendje Bas meevaren op de boot van Stefan. De reis gaat van
Rotterdam naar New York in Amerika. Midden op de oceaan mag Puffie
achter de boot van Stefan aanslepen. Maar het touwtje waar Puffy aan
vastzit breekt en daar zit hij dan, alleen op zee. Puffie besluit dan
maar zelf naar Amerika te varen. Zal hem dat lukken? |
Zo
begint het tweede kinderboek van Menno Jacobs, geboren in de stad
Groningen en nu wonend met zijn vrouw en twee kinderen in Roden. Als
jonge jongen was zijn liefste wens om op een groot schip te varen.
Dit zag zijn vader, zelf in de muziek werkzaam, niet echt zitten.
“Hij stuurde mij,” lacht Menno, “als vakantiewerker mee op een
schip, in de hoop dat ik dan snel van dat idee genezen zou zijn.
Maar niets was minder waar. Alhoewel ik in het begin zeeziek werd,
nam mijn enthousiasme alleen maar toe.”Zo werd er toch voor de zeevaartschool in Delfzijl gekozen. Na een paar jaar op de Koopvaardij kwam Menno bij de offshore (schepen die onderzoeken op welke plek op zee naar bv. olie geboord kan worden) aan het werk. Als kapitein op een schip, is hij op veel plekken in de wereld geweest. “Op een paar plekken ben ik niet geweest, maar er zit wel een verschil in tussen ergens geweest zijn en ergens gekeken hebben. Veel vrije tijd had je niet, dus een paar dagen op verkenning of vakantie vieren was er meestal niet bij. Natuurlijk heb ik best veel van de wereld gezien, maar over het algemeen was het hard werken. Drie maanden werken en dan anderhalve maand verlof en die wil je echt wel graag thuis door brengen.” In de offshore periode kreeg Menno een klus bij de Falklandeilanden. Het was daar dermate slecht weer dat er tijdens die drie maanden maar acht uur gewerkt kon worden. “En dan,” zegt Menno, “slaat de verveling toe. Omdat mijn kinderen geregeld vragen stelden over het leven op zee ontstond het idee om het eens op papier te zetten. En daar had ik in die periode alle tijd voor. En zo is mijn eerste kinderboek “Puffie het sleepbootje” in1 998 ontstaan. Niet alleen mijn eigen kinderen waren nieuwsgierig maar ook de vriendjes en vriendinnetjes. Op school heb ik toen bij mijn dochter in de klas een soort spreekbeurt over “puffie” gehouden en allerlei vragen beantwoord. Toen is ook het plan ontstaan om het boekje uit te geven.” Dat uitgeven viel niet mee door de verzadigde kinderboekenmarkt. Daarom heeft Menno zijn eerste kinderboek in 2003 in eigen beheer uitgegeven. Doordat er nog meer vragen en verhalen in zijn hoofd bleven spoken besloot hij een tweede deel van Puffie te schrijven. In zijn spaarzame vrije tijd aan boord, hij was ondertussen tweede stuurman op een baggerschip, en tijdens zijn verlof schreef en tekende Menno. Als kind mocht hij al graag tekenen en opstellen schrijven. Zijn plezier in tekenen kwam hem goed van pas, want hierdoor illustreerde hij zelf zijn twee “Puffies.” Menno heeft zijn liefde voor varen dan misschien niet van zijn vader geërfd, maar wel het graag vertellen van verhalen. Wanneer hij met verlof thuis is leest hij zijn kinderen voor of vertelt ze verhalen. Vooral de jongste zoon. Zijn dochter is ondertussen twaalf en leest liever zelf, ze is een echte boekenverslindster. Verhalen heeft Menno genoeg, zoals die ene keer jaren geleden op de Noordelijke IJszee met windkracht twaalf plus. Bang is hij eigenlijk nooit, maar die ene keer met huizenhoge golven, dat hoeft hij niet perse nog eens mee te maken. Op de vraag wat hij liever doet, kapitein op een offshoreschip of tweede stuurman op een baggerschip, zegt hij stellig: “Tweede stuurman op een baggerschip (zes week werken – zes week vrij). Mijn vader vroeg me dat ook en ik heb hem (muzikant) toen uitgelegd dat hij zich moest voorstellen plotseling een ander instrument te moeten bespelen. Je hebt altijd piano gespeeld en de noten, de muziek en het orkest blijven hetzelfde maar je krijgt opeens een dwarsfluit in handen. Het is echt heel anders. Een offshore schip is een onderzoekschip en een baggerschip is een soort drijvende stofzuiger. Twee totaal verschillende “instrumenten.” Bovendien is een kapitein tegenwoordig vooral manager en dat spreekt mij niet aan.” Wat het kinderboeken schrijven betreft laat Menno het voorlopig bij de twee “Puffies” want uitgeven in eigen beheer is een kostbare geschiedenis. Voor wie belangstelling voor de kinderboeken heeft: ze zijn via de boekhandel van Daan Nijman in Roden te bestellen of kijk voor meer informatie op www.gigaboek.nl |