Is leven met Parkinson ook leven? Wie dit boek van Rob Dellaert leest komt tot de conclusie dat dit wel degelijk zo is. "Je kunt nog zoveel van het leven maken, maar je moet het zelf in willen zien", meent de schrijver uit Terneuzen. Zijn boek wordt vandaag officieel gepresenteerd in de Tijman, het hoofdkantoor van Thuiszorg Zeeuws-Vlaanderen, aan het Stadhuisplein in Terneuzen. In het bijzijn van Hans van de Geneugten van de Parkinson Patiënten Vereniging en Therese de Smit van de Stichting Thuiszorg krijgt

Dellaert (55) heeft zelf Parkinson, de ziekte waardoor de spieren willekeurig gaan bewegen of niet meer of trager reageren op prikkels van de hersenen. Zijn verhalen lagen al een tijdje op de plank. Hij begon drie jaar geleden met het opschrijven van de dagelijkse dingen die iemand die Parkinson heeft, meemaakt. Het medische tijdschrift Papaver hoorde vertellen over Dellaert en wilde zijn verhalen graag plaatsen.

Ook de Katholieke Universiteit Nijmegen toonde interesse in de belevingen van de parkinsonpatiënt en gebruikte zijn verhalen als lesmateriaal voor de opleiding tot verpleeghuisarts. Nu worden de verhalen, aangevuld met een aantal nieuwe gedichten, uitgegeven in boekvorm.

"Ik hoop dat mijn boek een steun kan zijn voor andere Parkinsonpatiënten. Dat ze weten dat het niet allemaal kommer en kwel is. Er zijn plenty leuke dingen in het leven. Je moet echter wel willen zien dat de bloemen ook voor jou bloeien en de bomen ook voor jou groeien", vertelt Dellaert filosofisch.

Bij de geboren IJzendijkenaar werd in 1986 Parkinson geconstateerd, nadat hij al ruim zes jaar klachten had. De verhalen van de oud-kapper die door zijn ziekte zijn beroep op moest geven, gaan niet over de medische kant van de ziekte, maar puur over de ervaringen en gevoelens van een patiënt.

"Het boek is niet alleen voor mede-patiënten, maar ook voor buitenstaanders. Ik wil laten weten hoe iemand met Parkinson zich bij tijden voelt. Vaak is dat alleen. Tijdens de Havenfeesten zag ik duizenden mensen voorbij mijn huis lopen en ik stond daar maar achter mijn raam. Ik hoopte dat er iemand langs zou komen en me in mijn rolstoel mee zou nemen. Gelukkig zie ik op zo'n moment vrij snel weer positieve dingen die me opvrolijken. Toch is afhankelijk zijn van anderen heel moeilijk te accepteren", zegt Dellaert.

De schrijver is ook actief als presentator van een tv- en radioprogramma in verzorgingstehuis Ter Schorre. Dellaert: "Ik doe precies het tegenovergestelde van wat de meeste Parkinsonpatiënten doen. Zij verstoppen zich, terwijl ik juist op de voorgrond treed. Ik doe dat bewust om aan andere zieke mensen te laten zien wat er allemaal mogelijk is. Mensen moeten niet gaan zitten verpieteren, maar iets ondernemen."

Ondanks dat het door GigaBoek uitgegeven 'Is leven met Parkinson ook leven?' nog officieel uit moet komen, is het project voor Dellaert al meer dan geslaagd. "Gezien de positieve reacties die ik kreeg op enkele voorverhalen begint het te kriebelen om aan een vervolg te gaan werken. Wanneer? Dat zie ik nog wel."