|
Zondagmorgen kwart voor
negen. De grote zaal van Evangelisch Hotel 'Het Levende Water' in
Callantsoog begint vol te lopen voor het ontbijt. Gedisciplineerd
schuiven de hotelgasten aan. Het wachten is op de 'directeur', de 45-jarige
evangelist Steven Bootsma. Klokslag negen beent hij de eetzaal binnen en
neemt plaats naast zijn vrouw, die samen met de medewerkers de tafels
heeft bediend, en vijf van hun zeven kinderen. Hij begroet de gasten en
spreekt een gebed uit. Na de maaltijd geeft Bootsma een lied op en
kondigde aan dat de eredienst op de gebruikelijke tijd, half elf,
begint. Hij wordt al gauw omringd door enkele gasten, die hem allerhande
vragen stellen.
Buiten is het drukker geworden. De argeloze bezoeker waant zich in Duitsland, als hij afgaat op de flarden van gesprekken die hij opvangt. Kwart over tien. In de kerkzaal is alles in gereedheid gebracht voor de dienst. Een plaatsje achterin geeft gelegenheid zowel mensen als prediker te observeren. Afgezien van de prediking, is de samenkomst vergelijkbaar met een reguliere kerkdienst. Bootsma's stijl van preken doet denken aan die van de vermaarde Spurgeon. Waarin hij bevestigt wat Chr. A. van Duuren, in leven zelf een bezield spreker, over hem schreef: 'Hij zet hiervoor alle registers van zijn ziel open. Soms de zware bastonen van een prediking van naderend gericht, doch merendeels de lieflijke tonen van een prediking van een warme uitnodiging om tot de Heer Jezus te komen 'zoals ge zijt''. De inhoud is recht op de man af. Zwart-wit. Er is geen ruimte voor compromissen. Bootsma houdt de mensen de bekering voor en wijst op de noodzaak van een persoonlijke keuze. Doet denken aan een standwerker, die met een goudeerlijk gezicht zijn waren aanprijst, zonder een spoortje van twijfels aan de waarheid en overtuigingskracht van zijn woorden. Zijn gehoor luistert ademloos. Sommigen knikken instemmend. Er zitten ouderen in de zaal, die zo'n 120 zitplaatsen telt, maar het merendeel zijn mensen van middelbare leeftijd. Ook is er een groepje jongeren uit Sneek in de 'volle bak'. Maar Steven Bootsma is vooral een 'pastoraal prediker'. Op zijn eenvoudig bureau liggen stapels brieven, die beantwoord moeten worden. Hoofdzakelijk post van mensen in geestelijke nood; problemen met de godsbeleving, depressiviteit, angsten, verslavingsproblemen, gevallen van echtscheiding. Hij laat de ordners zien waarin deze brieven discreet worden opgeborgen. Het zijn er veel, heel veel. Is er dan werkelijk zo'n grote nood onder de mensen...? ‘s Avonds, na een door Bootsma geleide bijbelstudie, waarin ook veel en blijmoedig gezongen en gelachen wordt, reist de verslaggever af. Zomaar 'ontsnappen' lukt niet. Bij het afscheid vraagt hij: 'Mag ik u op mijn beurt nou eens een vraag stellen? Kent u als verslaggever de Heiland al?' Uit de evangelische maandkrant 'UITDAGING' van 2 februari 1989 Het Palet - Achttien Jaar Evangelisch Hotel |