Voorwoord

In 1983 was de heer Schilstra, aas Statenlid, d’r bar op stoven om de Westfriese Omringdoik op de provinciale mônumenteloist te plase.

Haai wist verlegen vul van de Doik en had er alderhande dinge over skreven.

Haai wulde de mense hier wete leite hoe belangroik de Doik eêuwelang weest was: die most toentertoid de zei teugenhouwe en gaf ok metien de grens an van Westfriesland.

Johan J. Skilstra kreeg z’n zin! In 2008 al weer 25 jare leden.

Lenigiesan is de belangstelling de leste toid hier in Westfriesland al grôterder worre. D’r benne liedjes komme, en ok verhale, lezings, fietstochte, wandeltochte en zuk zuk, allegaar over de Doik. ’t Simboôl wat oôs bindt : de stroid teugen ’t water.

De leste toid benne d’r pittig wat mense an de tippel gaan over de 126 km lange Doik, want den ervaar je oôs Westfriesland op z’n best.

De Omringdoik is – zoaas we wete - al zoveule kere beskreven, en alle kere weer aars. Neem nou deuze anpak van Willem Vriend uit Oosterblokker! In dut handig boekie beskroift ie zoin tocht. Hillegaar alliendig Westfriesland rond. Heêl ampart!

De mense die haai teugenkomt en weer ie mee an de praat raakt, de simpele dinge die haai opmerkt en beskroift,  en die zo gewoôn benne dat je ze meist over ’t houfd ziene. ’t Weer komt vezzelf an de orde, de overnachtingsadresse rondom de Doik, de toestand van de wege en de doikies, en zuk en zo.

Uit de vertelsels komt ’n man naar voren die groôt houdt van dut gebied en z’n mense.

Z’n tocht – of belevenis -  is zo goed  beskreven. Je ziene ’t hillegaar voor je! Je krogge as lezer metien zinnighoid om ok an de repeteer te gaan… krogge ’t wild in de biene… op avontuur… op klompe, skoene of met leerze an.  Ja, op avontuur… in je oigen omgeving.

Ken ’t nag mooierder!

Joop van Diepen