|
ISBN 97890-8548-2932 Paperback prijs € 18,95 |
De
ambtenaar meneer Holz, afkomstig uit een
geassimileerde Duits-Joodse familie, komt als
het Franssprekende getraumatiseerde jongetje
René in 1914 met de Belgische
vluchtelingenstroom naar Nederland, samen met
zijn zus Solange en zijn moeder, maar zonder
zijn vader die in Brussel is achtergebleven. Al
snel hertrouwt zijn moeder met een militaire
officier uit een Hollandse protestantse
patriciërsfamilie waarna over de inmiddels
overleden vader nimmer meer wordt gesproken. De
relativerende kijk op de wereld van René Holz
komt regelmatig in botsing met het lijnrechte
denken van zijn stieffamilie. Als volwassene
blijft meneer Holz voor zijn functioneren
afhankelijk van beschermende zekerheden als
vaderlijke chefs en goede sociale voorzieningen.
Hij is gefascineerd door de westerse cultuur die
zeker ten onder zal gaan als de nog steeds
heersende rationele geestesgesteldheid met het
zoeken naar eeuwige waarden niet ingevlochten
wordt met een meer irrationeel elan, passend bij
een cultuur op leeftijd. Het verspreiden van die
noodzakelijke geestesgesteldheid over de wereld
komt op allegorische wijze tot uiting in de
levenswandel van zijn familie. De Duitse
bezetting brengt de psychisch labiele meneer
Holz in een magische roes waarin hij zich ziet
als de redder van de westerse cultuur om als een
Messias er het irrationele elan aan toe te
voegen. Als in het naoorlogse tijdperk blijkt
dat met de opkomende managerscultuur de vroegere
beschermende instanties gaan verdwijnen
decompenseert hij psychisch volkomen na de bouw
van de Berlijnse Muur. Inmiddels sterft zijn
familie uit en loopt de verspreiding van het
nieuwe culturele elan vast. Na zijn genezing
blijft er voor meneer Holz niets anders over dan
maar weer gewoon als nederig ambtenaar verder te
leven, zeker nu hij tijdens zijn psychische
behandeling inzicht heeft gekregen in het
verdwijnen van zijn zus Solange.
Evert Rulf (1941) was werkzaam in de medische sector. Naast zijn drukke werkzaamheden was hij actief op literair gebied maar naar buiten toe bleef het beperkt tot enkele columns in personeelsbladen. Dit is zijn romandebuut. |
