|
,,Schrijven brengt rust''
Zestienjarige Aline
Duportail debuteert met
filosofische bundel

brussel -
Aline Duportail is pas
zestien en heeft met 'Cor
Rubber' haar eerste
dichtbundel klaar. Meteen
bij een Nederlandse
uitgeverij. Natuurlijk gaat
de bundel over de liefde.
Maar niet alleen daarover.
Aline heeft haar moeder als
chaperonne meegebracht naar
het interview. ,,Voor haar
schreef ik mijn eerste
woordjes: liefste mama
. Ik was toen pas acht jaar
oud. Sindsdien is het niet
meer stilgevallen. Ik moet
constant papier en pen in de
buurt hebben om te
schrijven.''
Aline zit in het
vierde jaar artistieke
opleiding aan het Sint-Lukas
in Schaarbeek. ,,Ik heb nog
Latijn gestudeerd, dat lees
je in de titel van het boek
Cor Rubber , wat
Latijns is voor warm hart.
Maar in het Latijn klinkt
het mooier en warmer.''
Heel de bundel
is de zoektocht van een
zestienjarige meisje naar
warmte. Maar als je warmte
wil, moet je dan de rede
loslaten? Aline is lang nog
niet rond met die
problematiek. ,,Het gaat er
altijd hevig aan toe in mijn
hoofd. Constant steken
nieuwe gedachten en
inzichten de kop op. Dan
moet ik direct een papiertje
hebben om te kunnen
schrijven. Doe ik dat niet,
dan breng ik mezelf in
gevaar. Schrijven brengt
rust.''
Knappe leraar
Frans
,,Het zijn niet altijd
gedachten die ik
onmiddellijk wil
opschrijven. Soms zegt
iemand een zin of een woord
dat ik niet verloren wil
laten gaan. Een tijd geleden
hadden we een keiknappe
leraar Frans. Mijn vriendin
en ik konden ons niet houden
en begonnen papiertjes naar
hem te gooien. Tot hij het
beu was en riep naar ons
arrętez de jeter cet
objectil . Ik vond
objectiel zo'n mooi
woord dat ik het meteen
moest opschrijven om het
daarna in een gedicht te
verwerken.''
Objectiel is een
van de woorden die een
vriend van Alines vader
schrapte toen hij haar
bundel nalas. ,,Die man had
er bijna alles aan
veranderd. Ik herkende mijn
teksten niet meer. Zoveel
toegevingen wilde ik niet
doen om het te kunnen
publiceren. Op een bepaald
moment heb ik gekozen om
mijn schrijfsels niet langer
voor mij te houden, ik wilde
het delen met anderen. Ik
heb toen mijn origineel
manuscript naar vier
uitgeverijen opgestuurd:
twee Vlaamse en twee
Nederlandse.''
Uiteindelijk
reageerde de Nederlandse
uitgeverij Gigaboek
positief. Na enkele mails
over en weer, werd alles op
contract gezet. Toen moest
Aline haar moeder
inschakelen, want als
zestienjarige mag ze nog
geen contract tekenen.
,,Ik weet
eigenlijk niet goed waarom
Gigaboek voor mij heeft
gekozen. Allicht omdat ze
het een goed boek vinden. Ik
noem het liever een boek dan
een dichtbundel. Voor mij
zijn dit geen gedichten,
maar eerder gedachten. Je
moet me ook niet vragen die
gedachten uit het hoofd te
zeggen, want dat kan ik
niet.''
Cor Rubber
gaat natuurlijk ook over
de liefde. Zelfs op
zestienjarige leeftijd heeft
Aline ook op dit toneel al
haar oorlogen gestreden, en
sommige verloren. Het
leverde alvast een mooie
frase op: Wat als liefde
vergaat en reďncarneert in
haat? ,,Ik kan me nog
exact het moment herinneren
waarop ik dat zinnetje
vond en meteen moest
neerschrijven. In dat
opzicht is mijn bundel ook
een beetje mijn dagboek.
Daarnaast hou ik ook een
echt dagboek bij, van toen
ik nog maar pas kon
schrijven.''
Aline Duportail
heeft ondertussen een nieuwe
liefde gevonden. ,,Een
Franstalige jongen, die
helaas mijn gedichten niet
kan lezen.'' Aline vertelt
het een strijkt ondertussen
haar blonde lokken uit de
ogen. Zo zie je even haar
pols, waarop drie zwarte
vlekken staan.
,,Die zijn
getatoeëerd in henna. Die
bollen staan voor vrede,
liefde en familie, de meest
waardevolle dingen in mijn
leven. Ik voel me trouwens
langzaam opschuiven in de
richting van Het Geloof. Of
misschien zat dat altijd al
in mij en durf ik het pas nu
uitschrijven. Hoe dan ook:
mijn volgende bundel zal
daarvan getuigen.''
Misschien
verschijnt eerst nog een
boek van de hand van Alines
moeder. ,,Ik ben al drie
jaar aan iets bezig en heb
al negentig bladzijden
geschreven. Het gaat over
het kleine geluk dat er
altijd is, zelfs wanneer
alles tegengaat.''
'Cor Rubber'
van Aline Duportail, 100
blz. Info op www.gigaboek.nl.
Paul Demeyer04/01/2007 |